Historia Mulugety
Kategorie: Opowieści młodych ludzi
24 sierpień 2026


Od przetrwania do pomocy innym
Historia Mulugety
Kiedy Mulugeta przyjechał do Wielkiej Brytanii w 2022 roku, miał zaledwie 15 lat.
Uciekł on przed konfliktami kulturowymi na Wschodzie Afryki po tym, jak obaj jego rodzice zostali zabici. Jego podróż do bezpiecznego miejsca obejmowała przejazd przez Libię, Włochy i Francję i wiele traumatycznych doświadczeń na drodze.
Kiedy w końcu dotarł do Wielkiej Brytanii, został umieszczony sam w hotelu dla dorosłych przez dwa tygodnie. Nie umiał mówić po angielsku. Nie znał nikogo. Nie miał pojęcia, co się stanie dalej.
Krótko potem został przyjęty przez służby socjalne z South Gloucestershire i umieszczony w ośrodku wsparcia w Birmingham. Tam Mulugeta rozpoczął odbudowę swojego życia.
Budowanie nowego życia
W Birmingham Mulugeta wykorzystywał każdą dostępną mu okazję. Uczęszczał do college’u, aby zdobyć kwalifikacje ESOL Level 1–3, a także dołączył do lokalnego klubu atletycznego, aby realizować swoją pasję – bieganie.
Jego silna wiara chrześcijańska stała się również fundamentem jego życia. Birmingham miał dużą społeczność pochodzącą z jego własnego środowiska kulturowego, co zapewniło mu poczucie więzi i przynależności w czasach ogromnych zmian.
W 2024 roku Mulugeta został skierowany do naszego programu Reboot. Później, gdy przeniósł się do własnego domu w South Gloucestershire, oficjalnie złożył wniosek o wsparcie.
Przejście nie było łatwe.
Budował sobie życie w Birminghamie, a w Bristolu nie znał nikogo. Ale to, co od początku wyróżniało go, była jego determinacja. Mulugeta wyraźnie mówił o swoich wartościach: niezależności, społeczności i tym, że pewnego dnia chce wesprzeć innych młodych ludzi, którzy przeżyli podobne doświadczenia.
Zrównoważenie niezależności i więzi
Wspólnie opracowaliśmy praktyczne dalsze kroki. Mulugeta znalazł pracę w okresie świątecznym jako pracownik nocny w firmie Amazon, jednocześnie studiując poziom 1 umiejętności funkcjonalnych w zakresie matematyki i języka angielskiego. Praca ta była wymagająca fizycznie, a równoważenie pracy nocnej z nauką było trudne, ale udało mu się to zrobić. W tym czasie ponownie poczuł się odizolowany. Miał trudności z nawiązaniem kontaktów ze społecznością pochodzenia kulturowego w Bristolu i tęsknił za poczuciem przynależności, który miał w Birmingham. Zaczął uczestniczyć w środowych spotkaniach CYN Welcome, gdzie stał się stałym gościem i rozpoczął wolontariat, co nadal czyni do dziś. Dzięki tym doświadczeniom oraz rozmowom z pracownikiem socjalnym i trenerem Reboot coś zaczęło się zmieniać.
Rozhodł się, że chce pójść na studia i zostać pracownikiem socjalnym. Na początku 2025 roku, po wspólnej wizycie na targach pracy, Mulugeta znalazł pracę w ogrodnictwie i zaczął pracować w pełnym wymiarze godzin. Chociaż to wsparło jego niezależność, to pozostawiło niewiele miejsca na naukę ani na kontakt z innymi ludźmi. W lecie przeprowadziliśmy wiele rozmów o wartościach, które naprawdę dla niego miały znaczenie.
Uświadomił sobie, że chociaż niezależność finansowa jest ważna, tak samo ważne są edukacja, społeczność i długofalowe ambicje wspierania innych. Dzięki wsparciu ze strony organizacji zrzeszającej on wrócił do szkoły, aby ukończyć studia z umiejętności funkcjonalnych, a także znalazł pracę w nocy w magazynie supermarketu, co pozwoliło mu równoważyć naukę i dochód. Od tego czasu założył małą grupę modlitewną, która spotyka się co dwutygodnie, co pozwala mu ponownie nawiązać kontakt z lokalną społecznością kulturalną.
Patrząc w przyszłość: Przyszłość w pracy socjalnej
W ostatnim czasie wspólnie przygotowywaliśmy jego wniosek o przyjęcie do kursu Foundation w zakresie pracy socjalnej. W swoim oświadczeniu osobistym Mulugeta napisał:
“Dorastanie jako uchodźca i później jako wychowankiem służby opieki kształtowało nie tylko to kim jestem, ale także moje ambicje dotyczące przyszłości. Przyjechałem do Wielkiej Brytanii jako dziecko, sam i nie wiedząc, jak będzie wyglądało moje życie. Te wczesne doświadczenia nauczyły mnie odporności, adaptacyjności i znaczenia społeczności. Pomogły mi także zrozumieć, jak potężna może być pomoc, gdy ktoś decyduje się wspierać nas w momencie, gdy czujemy, że nikt nie ma dla nas wsparcia.
Podczas całej mojej podróży czerpałem inspirację od osób, które wkroczyły w moje życie w momencie, gdy najbardziej potrzebowałem wskazówek – pracownikami socjalnymi, asystentką i trenerem, którzy dostrzegali w mnie potencjał, nawet wtedy, gdy sam nie widziałem go. Ich wiara w mnie była siłą napędową, która motywowała mnie do podjęcia studiów wyższych. Pokazali mi, co znaczy pomagać innym z cierpliwością, empatią i konsekwencją, i mam nadzieję, że te cechy przełożę na swoje własne osiągnięcia zawodowe.
Moje doświadczenia dały mi silną motywację do wspierania innych, którzy mogą mieć podobne do moich wyzwania. Chcę pomagać ludziom nie tylko dlatego, że rozumiem, jak to jest być bezbronny, ale także dlatego, że wiem, jak przekształcająca może być właściwa pomoc. Bez względu na to, czy poprzez działalność na rzecz ochrony praw, pracę w społecznościach czy praktykę zawodową, jestem zaangażowana w przyczynianie się do systemu, który wzmacnia młodych ludzi i daje im narzędzia do budowania lepszej przyszłości.”




